“In april 2000 bood iemand mij crack aan. Het gebruik daarvan heeft uiteindelijk 25 jaar geduurd, in combinatie met seks. De zelfdestructie als chemseksverslaafde was een feit en ik ging er volledig aan onderdoor.” Lees het verhaal van René.
Lees verder
“Ik dacht dat ik het zelf kon oplossen, tot ik zag hoeveel schade ik had aangericht.” Lees het verhaal van Daniel.
Lees verder
“Contact opnemen met de verslavingszorg voelde als falen, maar bleek een eerste belangrijke stap.” Lees het verhaal van Lucas.
Lees verder
“Erger dan het was, kon het niet worden. Dat gaf rust, maar het was ook confronterend.” Lees het verhaal van Kim
Lees verder
“Mijn leven in gebruik was geen leven, maar overleven. Verslaving is een dodelijke ziekte. Neem het serieus.” Lees het verhaal van Luca.
Lees verder
“Het grootste verschil? Ik word niet meer wakker met stress, maar met kalmte. Ik heb zin in de dag.” Lees het verhaal van Romke.
Lees verder
“Ik zag het niet meer zitten en daar gedroeg ik me ook naar. En toch heb ik de kracht kunnen vinden om hulp te zoeken, de schaamte voorbij.” Lees de brief van Brigit.
Lees verder
“Zoek hulp. Ook als je denkt dat jouw verhaal niet heftig genoeg is. Je hoeft je niet te schamen. Echt niet.” Lees het hele verhaal van Mirella.
Lees verder
“Ik had al goud en ik verzoop het. Dáár wil ik echt nooit meer naartoe.” Lees het hele verhaal van Huub.
Lees verder
“Cocaïne werd mijn statussymbool. Alles wat ik niet had, vond ik in dat witte poeder.” Lees het hele verhaal van Tim.
Lees verder